تبليغاتX
ترافیک

محمد جواد رنجبر بلاگر وبلاگ ترافيك موفق به كسب رتبه دوم بخش وبلاگ نويسي نخستين جشنواره ترافيك و رسانه شد.

محمد جواد رنجبر - بلاگر وبلاگ ترافیک - رتبه دوم نخستین جشنواره ترافیک و رسانه

عضو كميسيون فرهنگي شوراي شهر تهران امروز در مراسم اختتاميه نخستين جشنواره «ترافيك و رسانه» با اشاره به اين كه حوزه حمل و نقل و ترافيك را بايد از جريانهاي سياسي جدا شود، گفت: سال آينده 500 ميليارد تومان اعتبار نقدي و تعهدي براي مترو تهران اختصاص يافته است كه بدين ترتيب 15 كيلومتر مترو در پايتخت احداث مي‌شود، اين در حاليست كه سرانه سالانه توسعه مترو در سالهاي گذشته حدود يك كيلومتر بوده است.

 طلايي به توسعه اتوبوسراني اشاره و تصريح كرد: بر اساس بودجه شهرداري تهران كه روز يكشنبه نهايي شده است، 170 ميليارد تومان در بودجه جاري و به همين ميزان در بودجه عمراني شهرداري تهران در سال 87 براي توسعه اتوبوسراني اختصاص يافته است. از سوي ديگر 200 ميليارد تومان نيز براي توسعه دوربين‌هاي كنترل ترافيك اختصاص يافته است.

وي تاكيد كرد: بدين ترتيب در سال 87 در بخش ترافيك در بخشهاي جاري، عمراني و مطالعاتي فرصت‌هاي خوبي ديده شده است.

عضو كميسيون فرهنگي شوراي شهر تهران گفت: همچنين استوديو سيماي شهر نيز سال آينده با حمايت معاونت حمل و نقل و ترافيك شهرداري تهران راه‌اندازي مي‌شود.

وي مقررات، مهندسي و فرهنگ ترافيك را 3 ضلع مثلث ترافيك خواند و گفت: در عين حال فرهنگ ترافيك بيش از 50 درصد مسايل ترافيك را به خود اختصاص داده است هرچند شايد به چشم نيايد.

عضو كميسيون فرهنگي شوراي شهر تهران مشكل اصلي ترافيك در كشور را «فرهنگ ترافيك» دانست و افزود: فرهنگ ترافيك در هر جامعه نماد فرهنگ عمومي آن جامعه است.

وي با تاكيد بر اين كه برگزاري جشنواره ترافيك و رسانه بايد فصلي يا سالانه استمرار يابد، افزود: حمايت و تشويق فعالان عرصه حمل و نقل و ترافيك و معرفي آثار برتر در اين حوزه به منظور فرهنگسازي مهمترين اهداف برگزاري اين همايش است.

طلايي روزنامه‌نگاري در حوزه ترافيك را نيازمند دانش صحيح و عميق دانست و گفت: در عين حال نگاه روزنامه‌نگار در اين حوزه بايد يك نگاه راهبردي باشد.

وي شناخت طرح‌هاي جامع ترافيك، دارا بودن يك چشم‌انداز منطقي و پرهيز از نگاه‌هاي سطحي و اجتناب از شتاب‌زدگي و هيجان‌گرايي در عرصه حمل و نقل و ترافيك را از ديگر ويژگي‌هاي يك روزنامه‌نگار ترافيكي عنوان كرد.

عضو كميسيون فرهنگي شوراي شهر تهران گفت: بحث ترافيك موضوعي چند وجهي است و براي پرداختن به آن بايد به چالش‌هاي نهادهاي مرتبط توجه شود.

وي تاكيد كرد: بايد دوره‌هاي آموزش تخصصي با اولويت در كنار جشنواره ترافيك و رسانه نيز ديده شود.

خادم الاسلام، مديرعامل سازمان حمل و ترافيك شهرداري تهران نيز در اين مراسم تاكيد كرد كه افزايش مطالبات مردم يك فرصت است كه رسانه‌ها آنرا فراهم مي‌كنند.

در پايان اين مراسم از برگزيدگان بخشهاي مختلف با حضور جمعي از مسؤولان شهرداري تهران و اساتيد علوم ارتباطات و روزنامه‌نگاري تقدير شد. در اين مراسم همچنين عليرضا غمخوار خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران رتبه سوم بخش ويژه محيط زيست جشنواره را كسب كرد.

برگزيدگان نخستين جشنواره «ترافيك و رسانه» در 9 بخش خبر، سرمقاله - مقاله و يادداشت، گزارش، مصاحبه، عكس، فيلم، كاريكاتور، وبلاگ و بخش ويژه محيط زيست بر اساس آراي هيات داوران، به شرح زير اعلام شده است:

۱- بخش وبلاگ: محمود موحدان (رتبه اول،(محمد جواد رنجبر (رتبه دوم) و مهشيد عالمي (رتبه سوم(

۲- بخش خبر: حميده سادات هاشمي (رتبه اول)، فرهاد رشوند (رتبه دوم) و مريم گلباز (رتبه سوم)

۳- بخش سرمقاله، مقاله و يادداشت: رئوف پيشدار (رتبه اول)، حسين گل محمدي (رتبه دوم) و محمد عكاف (رتبه سوم(

۴- بخش گزارش: احمد چنگيزي (رتبه اول) ،(اكبر شوخ چشم (رتبه دوم) و زهرا باقري شاد (رتبه سوم(

۵- بخش مصاحبه‌: شيده لالمي (رتبه اول) ،(فاطمه تنهايي‌ (رتبه دوم) و عليرضا بردبار (رتبه سوم(

۶- بخش عكس: پژمان تيموري (رتبه اول)، هاله پهلوان (رتبه دوم) و داود جليل نژاد (رتبه سوم(

۷- بخش فيلم: هيچ اثري شايسته كسب رتبه اول تشخيص داده نشد،‌فرشاد شكيبي (رتبه دوم) و صادق مير حميدي (رتبه سوم(

۸- بخش كاريكاتور: ماريت جهاني (رتبه اول)، رسول آذرگون (رتبه دوم) و مرجانقاضي (رتبه سوم(

۹- بخش ويژه محيط زيست: احمد الهي (رتبه اول)، اسماعيل مصدق آذر (رتبه دوم) و عليرضا غمخوار (رتبه سوم)

پيش از پايان اين مراسم همچنين بيانيه هيات داوران نخستين جشنواره رسانه و ترافيك نيز قرائت شد.

در اين بيانيه آمده است: «نخستين جشنواره رسانه و ترافيك در حالي برگزار مي‌شود كه ترافيك سنگين تهران و ديگر كلانشهرهاي كشور، بيش از هميشه، شهروندان و مسئولان را آزار مي‌دهد. هر روز ميليونها ساعت وقت مفيد مردم در ترافيك نفس گير، هدر مي‌رود. سلامت و حيات شهروندان به ويژه كودكان و سالخوردگان به خطر مي‌افتد، قرار و تحمل را از زندگي مردم سلب مي‌كند. تفاهم و انسجام اجتماعي را تهديد مي‌كند و ميليارد ريال به بيت المال آسيب مي‌رساند و اين همه، در حاليست كه ترافيك به عنوان يك معضل اجتماعي و فرهنگي، همچون ديگر عارضه‌ها و نارسائيها، درمان و راه حل خاص خود را دارد، به شرط آنكه از يك سو مسئولان به درستي آن را مديريت كنند، براي مقابله با آن برنامه و اراده داشته باشند، ساز و كارهاي مناسب براي برون‌رفت از اين بحران، طراحي شود و از يك سو، شهروندان رفتار سنجيده و همكاري قابل قبولي چه در قبال يكديگر و چه در تعامل با مديريت شهري از خود نشان دهند

در ادامه اين بيانيه تاكيد شده است: «وقتي پديده‌اي تا اين حد پيچيده و چند لايه است و زماني كه اين پيچيدگي، تار و پود زندگي شهري را در چنبره خود گرفته است، رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران به عنوان ديده‌بانان، پيشگامان و هشداردهندگان جامعه، مسئوليتي مضاعف را در برخورد با آن به دوش مي‌كشند

اين بيانيه در ادامه مي‌افزايد: «رسانه‌ها، آموزش مي‌دهند، نقد مي‌كنند، راه‌حل نشان مي‌دهند و همگان را با وظايف و مسؤوليت‌هاي خويش آشناتر مي‌سازند. اين يعني همان كاركرد توسعه بخشي رسانه‌ها به ويژه در كشورهايي كه بي محابا در طول دهه‌هاي گذشته دستاوردهاي تمدني و صنعتي غرب را به زندگي خود وارد كرده‌اند بي آنكه فرهنگ رفتار و نحوه استفاده از اين پديده‌ها را آموخته باشند يا به آن تن بدهند.

نخستين جشنواره ترافيك و رسانه با هدف ارتقا بخشي كاركرد رسانه‌ها و تاباندن نور به زواياي ناپيداي اين معضل شهري، ‌اجتماعي و فرهنگي و نيز به منظور ارزيابي عملكرد رسانه‌ها در حوزه ترافيك، طراحي و برگزار شده است

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 ساعت 17:14 | لینک ثابت |

پیشرفت روز افزون در قرن 21 موجب شده که راهکارهای مدیریت تقاضای سفر بیشترین کارایی را نسبت به استراتژی­هایی نظیر افزایش ظرفیت تسهیلات جهت بهبود بخشیدن عملیات حمل و نقل و عملکرد سیستم دارا باشد.
عدم توانایی در ارائه تسهیلات و ایجاد زیرساخت­های جدید از یک سو و افزایش مسافر و هزینه های سفر از سوی دیگر لزوم توجه بیشتر مدیران سیستم های حمل و نقل و گردانندگان را به مدیریت تقاضای سفر می طلبد.
خط مشی اصلی مدیریت تقاضا درایالت متحده به دهه70و 80 میلادی بر می­گردد، تدوین طرح­هایی به منظور کاهش سفرهای به صورت تک سرنشین جهت صرفه­جویی در مصرف انرژی، بهبود کیفیت هوا و کاهش آلاینده­ها، کاهش تراکم ترافیک در ساعات اوج.
امروزه لزوم تقویت مدیریت تقاصای سفر محسوس­تر بوده و شامل بهینه­سازی عملکرد سیستم­های حمل و نقل برای سفرهای مکرر و غیر مکرر در طول روز می باشد.

رشد روزافزون جمعیت، تعداد وسایل نقلیه، افزایش میزان تقاضای سفر و نیز هزینه­های حمل ونقل ضرورت اعمال تغییرات در الگوهای سفر را بیشتر می کند.
هم اکنون راهکارهای مدیریت تقاضای سفر در مراکز خرید، مناطق توریستی، مناطق اداری و در وقایع خاص نظیر "المپیک" اجرا      می گردد این راهکارها می تواند در تمام روز، در طول هفته یا ساعات خاصی از شبانه روز به اجرا در آید.
آگاهی از دلایل تقاضای سفر به منظور کمک به حل مسائل حمل و نقلی به وجود آمده در اثر رشد و تغییر الگوهای استفاده از سیستم­های حمل ونقلی ضروری می باشد.

مدیریت کاهش تقاضای سفر در قرن 21 معانی گسترده­ای را در بردارد همچون :
·         تشویق مسافران به تغییر شیوه سفرهایشان از رانندگی به صورت تک­سرنشین به هم­پیمایی(
(Carpooling, vanpooling، استفاده از وسایل نقلیه عمومی و شیوه های دیگر.

·         سیستم­های اطلاع­رسانی سریع که اطلاعات مورد نیاز جهت اخذ بهترین تصمیم در مورد شیوه، زمان سفر و مسیرها و راه­های سفر و مواردی از این دست را در اختیارمسافران قرار می­دهد.

لازم به ذکر است راهکارهای مدیریت تقاضای سفر زمانی می­تواند به موفقیت دست یابد که پاسخگوی جابه­جایی­هایی که نتیجه اتفاقات خاص، فعالیت های توریستی، حوادث و رویدادهای اضطراری، مدارس، مراکز خرید، مناطق تفریحی، ساختمان­های درمانی، شرایط خاص جوی وپروژه­های نوسازی باشد.
در قرن 21 با توجه به ضرورت انتقال اطلاعات در مدیریت تقاضای حمل ونقل، تقویت و پشتیبانی بیشتر سیستم­های حمل و نقل هوشمند
(ITS) در رشد و ترقی این حوزه نقش بسزایی دارد.
 در پایان دو موضوع آگاهی و راهنمایی جهت ترویج مدیریت تقاضای سفر در چشم انداز قرن 21 بسیار ضروری می باشد.
نتایج ارائه شده توسط موسسه
"FHWA" در گزارش ذیل نمونه بسیار مفیدی جهت مطالعه در زمینه کاربرد "مدیریت تقاضای سفر" درکاهش ترافیک  می­باشد.

اطلاعات بیشتر...

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در شنبه هفدهم آذر 1386 ساعت 10:37 | لینک ثابت |

نمي دانم چرا ما ايراني ها چراي به جاي استفاده از دوچرخه حداقل براي مسيرهاي نزديك، از خودرو شخصي خود استفاده مي كنيم و هم هوا را آلوده و هم موجب ترافيك مي شويم و علاوه بر آن اين استفاده موجب استهلاك و آلودگي هوا نيز مي شود.

 

جنگ دوچرخه‌ها عليه ترافيك‌ در پاريس

   پاريسي‌ها براي رهايي از معضل ترافيك شهري با استفاده از دوچرخه‌هاي رايگان به جنگ راه بندان‌هاي سنگين شهري مي‌روند.
به گزارش خبرگزاري رويترز، مسئولان شهر پاريس، پايتخت فرانسه با آغاز فصل تابستان دوچرخه‌هاي رايگان در ايستگاه‌هاي تعيين شده در اختيار شهروندان پاريسي قرار مي‌دهند و اين چنين به جنگ ترافيك مي‌روند.
بنا بر اين گزارش مسئولان شهر پاريس از پانزدهم ماه جولاي( 24 تير) با قرار دادن 10 هزارو 648 دوچرخه در 750 ايستگاه، مردم و گردشگران خارجي حاضر در اين شهر را به استفاده از اين وسيله نقليه راحت دعوت مي‌كنند.

به گزارش سايت پليس در طرح جديد، هر شهروند پاريسي از ايستگاه محل زندگي يا كار خود يك دوچرخه تحويل مي گيرد و پس از تردد در شهر و انجام كارهاي ضروري خود آن را در ايستگاه بعدي تحويل مي‌دهد.
اين طرح با هدف كاهش استفاده از خودرو و همچنين پايين آوردن ميزان آلودگي هوا به
مرحله اجرا درمي آيد.
فاصله ايستگاه ها بر اساس زمان مورد نياز طوري تنظيم شده است كه دوچرخه سواران پيش از پايان زمان 30 دقيقه‌اي به ايستگاه بعدي رسيده و دوچرخه را تحويل مسئولان آن ايستگاه بدهند.
در ازاي هر 30 دقيقه تاخير يك يورو جريمه در نظر گرفته شده است كه پس از پايان
زمان 30 دقيقه‌اي محاسبه مي‌شود.
دست اندركاران اين طرح همچنين به منظور جلوگيري از عدم بازگرداندن به موقع يا دزديده شدن دوچرخه ها، كارت هايي با همان مدت زمان در نظر گرفته‌‌شده (30 دقيقه) طراحي كردند كه به محض اتمام زمان تعيين شده زنگ خطر را به صدا در مي‌آورد.
شهر پاريس 371 كيلومتر مسير ويژه دوچرخه سواري دارد و نخستين شهرجهان است كه از
طريق قرار دادن دوچرخه هاي رايگان در اختيار شهروندان در سطحي وسيع، پروژه گسترش فرهنگ كمك به رفع آلودگي هوا توسط اين وسيله را در پيش گرفته است.
از سال گذشته در فرانسه دوچرخه يك وسيله عمومي محسوب مي شود و اين كشور چهارمين كشوري است كه اين رويكرد را در پيش گرفته است
.

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در جمعه شانزدهم آذر 1386 ساعت 21:9 | لینک ثابت |

گسترش وسایل نقلیه و تمایل شدید انسانها به استفاده از این وسایل رفاهی متعاقبا باعث گسترش رفت وآمدهای خودرویی و بالا رفتن حجم ترافیک شد.

  

 در چنین شرایطی تامین  امنیت انسانهای پیاده ، دوچرخه سوار یا سواره به مهمترین مساله تبدیل میشود. به خصوص در شرایطی که رانندگان بی توجه زیادی وجود دارند که میتوانند با همین وسایل رفاهی موجبات جرح یا حتی فوت انسانهای دیگر به خصوص کودکان را فراهم کنند.

به همین دلیل استراتژیهای گوناگونی برای آرام سازی ترافیک تدوین گردید که در همین سایت به برخی از آنها پرداخته شده است.

در ادامه تاریخچه مختصری از "آرام سازی ترافیک" ارائه میشود:

 

این مبحث در اروپا از اواخر دهه 60 میلادی با حرکتی بسیار آهسته آغاز شد.

شهروندان ناراضی در هلند برخی خیابانهای مسکونی را در مقابل رفت و آمد خودروها مسدود کردند.

این حرکت به طراحی خیابانهایی با عنوان "خیابانهای آهسته  در اروپا " در اواخر دهه 70 انجامید. حداکثر سرعت در این گونه خیابانها بین 20 تا 30 مایل بر ساعت بود.

برنامه آرام سازی ترافیک با وضع قوانینی برای اتوبانهای داخل شهری در برخی شهرهای آلمان و دانمارک در دهه 80 میلادی ادامه پیدا کرد.

در همین دوران طرحهایی برای اصلاح راههای شریانی داخل شهری در آلمان و فرانسه اجرا شدند.

در آمریکا مطالعاتی در این زمینه در دهه 60 و 70 در مناطقی مثل Berkeley, CA, Seattle, WA و Eugene صورت گرفت. اولین تحقیقات ملی و رسمی بر روی آرام سازی در حدود دهه 80 تکمیل شد.

این تحقیق نتیجه مطالعه و پرس و جو در مورد نیازهای مردم در مناطق مسکونی در ارتباط با رفت و آمد وسایل نقلیه بود. همچنین تحقیقاتی در ارتباط با سرعتکاهها و نتایج استفاده از آنها و موارد قانونی مرتبط صورت گرفت.

تقریبا 20 سال بعد با در دست بودن نتایج اعمال برخی قوانین، اداره کل بزرگراههای آمریکا, تحقیقات دیگری را در سال 1998 آغاز کرد که به گزارشی از مجمع مهندسین ترافیک به نام “Traffic Calming: State of the Practice” توسط Reid Ewing منتهی شد.

 

در مقایسه با تحقیقات دهه 80 این تحقیق به آرام سازی در اندازه ای بزرگتر از مناطق مسکونی, ابزار آرام سازی پیشرفته تر در مقایسه با سرعتکاهها و نیز مسائل قانونی و سیاسی گسترده تر نسبت به آن زمان می پردازد.

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در پنجشنبه پانزدهم آذر 1386 ساعت 17:4 | لینک ثابت |

چرا دیگر فرهنگ سازی ترافیک اثری ندارد ؟

کدام پاسخ صحیح است؟

1)  در رسانه ها و علي الخصوص صدا و سيما وقت كافي براي آن منظور نمي گردد. 

2)  همه حرفها در فرهنگ سازي ترافيك تكراري شده است و ديگر مردم خسته شده اند. پس در فرهنگ سازي ترافيك بايد حرف نو بزنيم و چيزي بگوييم كه مردم نمي دانند يا به آن توجه ندارند.

3)  ابتدا بايد فرهنگ سازي را از پليس (يادگيري فرهنگ ترافيك توسط پليس) شروع كنيم.

4)  بودجه فرهنگ سازي ترافيك كافي نيست.

5)  تا زمانيكه برخورد با تخلفات (رانندگي يا عابرين پياده) به حد قابل توجه (به لحاظ ميزان جريمه و شدت برخورد) نرسد، فرهنگ سازي ترافيك درصد كمي اثر مي گذارد.

6)  تا زمانيكه نحوه برخورد با تخلفات به صورت اتوماتيك (باحداقل دخالت عامل انساني) صورت نگيرد، موضوع برخورد با تخلفات جدي و شديد نخواهد بود و در نتیجه فرهنگ سازی منجر به تغییر رفتار مردم نمی گردد.

7)  همه موارد فوق

 

 

جمع بندي پاسخ ها:

تمامي 6 عامل ذكر شده صحيح مي باشد, اما آنچه مهم است, اولويت بندي اقدام در ارتباط با فرهنگ سازي ترافيك است. چنانچه اولويت بندي زير رعايت نشود, شايد هرگز به نتيجه مطلوب نرسيم:

1)      گام اول فرهنگ سازي ترافيك انجام دو اقدام زير است:
انجام يك پروژه مطالعاتي تحت عنوان 
" طراحي سيستم جامع نظارت بر تخلفات و اعمال قانون" با استفاده از مشاور ايراني/خارجي مشتركا
انجام يك پروژه مطالعاتي تحت عنوان
" طرح نحوه ارتقاء فرهنگ ترافيك" توسط مشاور ايراني و خارجي مشتركا

2)      گام دوم "فرهنگ سازي ترافيك", انجام چهار اقدام زير به طور همزمان مي باشد:
پياده سازي فازهائي از طرح هاي مطالعاتی فوق بهمراه انجام بندهاي 3 و 5 و 6
 

3)      گام سوم فرهنگ سازي ترافيك, انجام اقدامات زير مي باشد:
استمرار پياده سازي دو طرح مطالعاتي مندرج در بند 1
يافتن سوژه هاي جديد و صحيح براي فرهنگ سازي ترافيك (زيرا اكثر مطالب در با فرهنگ سازی ترافیک تكراري شده است)
اختصاص بودجه كافي جهت فرهنگ سازي ترافيك توسط مراجع ذيربط

4)      گام چهارم: اجراي برنامه هاي فرهنگي در زمينه فرهنگ سازي ترافيك
استمرار پياده سازي دو طرح مندرج در بند 1
طراحي سناريوهاي "فرهنگ سازي ترافيك"  براي صدا و سيما, مطبوعات, مدارس و سطوح مختلف تحصيلي
اجراي سناريوهاي طراحي شده در رسانه ها و مقاطع تحصيلي و . . . .

 

 

 نتيجه گيري مهم: هر زماني كه عنوان فرهنگ سازي ترافيك مطرح مي شود سريعا به ياد "گام چهارم"  و صرفا  ابعاد فرهنگی آن مي افتيم. ملاحظه مي فرمائيد كه بدون گام اول, هرگز گام هاي دوم تا چهارم ثمربخش نيست و بدون اجراي هر گامي, هرگز اجراي گام هاي بعدي ثمربخش نخواهد بود.

اين است راز عدم وجود فرهنگ ترافيك در كشور ما. حال, كساني كه اين استدلال را قبول ندارند, مي توانند از گام چهارم شروع كنند تا ملاحظه فرمايند كه چقدر كم اثر و كم خاصيت خواهد بود.

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در چهارشنبه چهاردهم آذر 1386 ساعت 10:0 | لینک ثابت |

راهكارهاي كوتاه مدت:
تشديد اعمال مجازات در مورد متخلفين مقررات راهنمايي و رانندگي

راهكارهاي ديگر:
افزايش مجازات هاي مربوط به جرائم رانندگي و ضمانت اجرايي آنها

ممانعت از تردد خودروهاي فاقد معاينه فني
استفاده از سيستم هاي مكانيزه نظارت و ثبت تخلفات
به روزرساني آموزش ها و ايجاد سيستم امتيازي در تمديد گواهينامه هاي رانندگي
آموزش و فرهنگسازي موضوعات ترافيك براي اقشار مختلف از طريق صدا و سيما

توسعه فرهنگ استفاده اشتراكي از خودرو (Carpooling )
دوره هاي آموزشي ضمن خدمت براي عوامل مرتبط با حمل و نقل (پليس، رانندگان ناوگان خدمات و حمل و نقل عمومي شهر، عوامل خدمات شهري و...)
توسعه فرهنگ انجام كار بصورت الكترونيكي و مجازي و استفاده از پيك ها و پست
و...

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در سه شنبه سیزدهم آذر 1386 ساعت 9:54 | لینک ثابت |
   

                                                                                                                            

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در دوشنبه دوازدهم آذر 1386 ساعت 17:43 | لینک ثابت |

حتي در بهترين شرايط، در رانندگي شما بايد توجه خود را كاملا معطوف كرده و حس قضاوت خوبي داشته باشيد. در شرايط ويژه يا در هنگام بروز خطر، توجه و حس داوري شما بسيار مهم است. براي اينكه راننده خوبي باشيد بايد رانندگي در بزرگراه، شب هنگام، هواي بد و يا شرايط اضطراري را خوب بدانيد.

رانندگي در بزرگراه

آزادراه يعني بزرگراهي كه منقسم شده و تردد در يك يا دو يا چند مسير انجام مي‌شود و امكان ورود و خروج از آن با استفاده از ورودي و خروجيها ميسر است.

قبل از ورود به بزرگراه از روي نقشه ورودي و خروجي خود را مشخص كنيد. اگر از خروجي رد شديد، هيچگاه با دنده عقب برنگرديد. از خروجي بعدي خارج شده سپس راه خود را براي ورود به بزرگراه و طي مسيري ديگر بيابيد.

هميشه خروجي به مقصدي كه مي‌خواهيد برويد از سمت ديگر بزرگراه وجود دارد.

در صورتي كه تابلوي ايست، احتياط، چراغ راهنما يا خروجي و ورودي ديگري وجود نداشته باشد مي‌توانيد از مسيرهاي تعيين شده جهت عبور استفاده كنيد. براي اينكار راهنما زده و عبور و مرور در بزرگراه را به دقت زير نظر داشته باشيد.

در صورت لزوم از سرعت خود براي وارد شدن به مسير بكاهيد. اگر مسير ورودي براي دستيابي به بزرگراه آنقدر كوتاه است كه با همان سرعت نمي‌توانيد وارد شويد، مطمئن ترين راه براي ورود، ايست تا زماني است كه وقفه اي در عبور و مرور پيش نيايد. سپس وارد بزرگراه شده و به سرعت مورد نظر برسيد. براي اجتناب از تداخل با ساير مسيرها فقط وقتي كه ضروري است بايستيد و سپس بسرعت وارد مسير تردد شويد.

در هنگام رانندگي در بزرگراه حتما در موقع تغيير مسير از راهنما استفاده كنيد و به اطراف حتما نگاه كنيد تا با ماشينهاي پشت سري تداخل نكنيد و حتما بعد از تغيير مسير راهنما را خاموش كنيد. در صورت امكان از مسير سمت راست خارج شويد تا ورود ساير اتومبيلها تسهيل شود.

براي اجتناب از تغيير مسير در آخرين لحظه، به تابلوهاي راهنما و خروجيها دقت كرده قدري زودتر در مسير مناسب خروج قرار گيريد و حداقل 30 متر قبل از رسيدن به محل خروجي راهنما بزنيد. هنگاميكه وارد خروجي شديد، از سرعت خود بكاهيد معمولا سرعت مجاز در خروجيها كمتر از مسير اصلي است. بعد از ترك آزاد راه به تابلوهاي سرعت مجاز دفت كرده و با بررسي كيلومتر شمار مطمئن شويد با سرعت مجاز مي‌رانيد.

رانندگي در بزرگراه معمولاً سرعت بيشتر و ماشينهاي بيشتري را نيز در بردارد و شما بايد هوشيار باشيد. هر قدر سرعت بيشتر باشد و ميزان عبور و مرور نيززياد باشد شما بايد سريعتر فكر كرده و سريعتر از زماني كه در خيابان مي‌رانيد ماشين را كنترل كنيد. در سفرهاي طولاني، حتما به فواصل توقف كنيد. در هنگام روز، استفاده از عينك آفتابي مي‌تواند چشمان شما را در برابر اشعه محافظت كند. حدود 90 درصد تصميماتي كه هنگام رانندگي مي‌گيريد بسته به آنچه است كه مي‌بينيد. هنگام شب بايد به منظور كم كردن اثر ناشي از محدوديت ديد، احتياط بيشتري به خرج دهيد. همچنين بايد بدانيد كه ديد خوب در هنگام شب با بالا رفتن سن، كم مي‌شود. رانندگي در هنگام شب از آنجائي كه محدوده ديد شما كاهش مي‌يابد، خطرناكتر است. در جاده‌هاي باريك، يا مناطق ناآشنا بايد سرعت خود را كاهش دهيد. نور بالاي ماشين تا حدود 15 متر جلوتر را روشن مي‌كند. بايد به سرعتي برانيد كه در چنين فاصله‌اي امكان واكنش و توقف بموقع را داشته باشيد. به اين عمل "راندن در محدوده" نور چراغها گفته مي‌شود.

از نيم ساعت بعد از غروب خورشيد تا نيم ساعت قبل از طلوع آن، يعني هنگامي كه امكان ديد كمتر از 300 متر است و نيز در هنگام بارندگي، برف و تگرگ بايد چراغهاي ماشين را روشن كنيد. به هنگام مه نيز بايدچراغ راروشن كنيد. حتي اگر نور چراغها به افزايش ديد شما كمكي نكنند، ولي باعث جلب توجه ساير رانندگان و رهگذران به ماشين شما مي‌شوند. از چراغهاي پارك خود به عنوان جانشين استفاده نكنيد. اگر راننده‌اي، موقعي كه امكان ديد كاهش يافته به شما چراغ داد، به آن معني است كه ديدن ماشين شما مشكل است و بايد از چراغهاي بزرگ استفاده كنيد.

در استفاده از نور بالا احتياط كنيد. اگردر فاصله 150 متري ماشيني هستيد كه به شما  نزديك مي‌شود يا 60 متري ماشيني كه از عقب مي‌آيد، حتي اگر ماشيني كه از جلو مي‌آيد در مسير ديگري قرارداشته باشد بايد از نور پايين استفاده كنيد. همچنين بايد براي رهگذراني كه به سمت شا مي‌آيند از نور پايين استفاده كنيد. اگر ماشيني كه به سمت شما مي‌آيد از نور بالا استفاده مي‌كند، به او چراغ دهيد تا نور خود را عوض كند. براي جلوگيري از كوري در اثر نور بالاي ماشين مقابل به سمت راست نگاه كنيد و از حاشيه جاده به عنوان راهنما استفاده كنيد تا مشين روبرو از كنار شما عبور كند.

براي كاهش اثر كوري، نور چراغ ماشينهاي پشت سر، آينه داخل ماشين را در حالت شب قرار دهيد. نور داخل اتومبيل شما يا نور چراغهاي خيابان امكان ديد جاده پيش رو را كاهش مي‌دهند.

چراغ داخل اتومبيل را خاموش كرده و نور داشبرد را نيز كم كنيد. در صورتيكه چراغها و يا شيشه ماشين كثيف باشند امكان ديد كم مي‌شود. شيشه كثيف، كوري ناشي از نور چراغ ماشينهاي روبرو را زياد مي‌كند. حتما شيشه و چراغهاي ماشين را براي رانندگي در شب، تميز كنيد.

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در یکشنبه یازدهم آذر 1386 ساعت 9:42 | لینک ثابت |

تقريباً اكثر رانندگان فكر مي‌كنند راننده خوبي هستند، به خصوص وقتي كه تجربه و اعتماد به نفس هم داشته باشند. اما حتي بهترين رانندگان هم گاهي اوقات اشتباه مي‌كنند ممكن است قسمتي از ماشين خراب شود، شرايط آب و هوايي تغيير كند و يا سر و كارشان با رانندگاني بيفتد كه مقررات راهنمايي و رانندگي را ناديده مي‌گيرند و اصلاً نمي‌توان رانندگي آنها را پيش بيني كرد.

براي اين كه اشتباه نكنيد و يا درگير تصادفي نشويد كه راننده ديگري مسبب آن بوده، رانندگي تدافعي را بياموزيد.

اصول اين رانندگي بشرح زير است :

1 – هميشه آماده بوده و جلو را نگاه كنيد.

2 – با سرعت مطمئنه برانيد.

3 - فاصله را رعايت كنيد.

4 – كمربند ايمني را ببنديد.

5 – اگر خسته ايد و يا دارو مصرف كرده رانندگي نكنيد.

6 – مراقب باشيد ماشين از لحاظ فني ايراد نداشته باشد.

آماده باشيد و جلو را نگاه كنيد

بايد در جاي خود راحت باشيد، هردو دستتان بايد به فرمان باشد. اگر به طرز غيرصحيح نشسته و يا فرمان را فقط با يك دست بگيريد، كنترل ماشين سخت مي‌شود و راحت طلبي شما به هنگام رانندگي ممكن است منجر به حوادث خطرناكي شود.

شرايط و اوضاع ترافيكي مدام تغيير مي‌كند و هيچ گاه نبايد از توجه به شرايط متغير غافل بمانيد، هميشه بايد چشم شما به جاده باشد و فقط پيش رو يا ماشين جلويي را به عنوان نقطه تمركز درنظر نگيريد بلكه فراتر از آنچه پيش رو داريد را نيز نگاه كنيد تا مراقب وقايعي كه محتمل به وقوع هستند نيز باشيد.

چشمان شما بايد مواظب تمام جهات باشد، هر چند وقت يكبار در آينه نگاهي به عقب بياندازيد.

اشتباهاتي را كه ممكن است ساير رانندگان مرتكب شوند پيش بيني كنيد و در مورد راه چاره آن نيز بينديشيد.

مثلا هيچ وقت مطمئن نباشيد كه راننده‌اي كه به تابلوي ايست يا احتياط نزديك مي‌شود خواهد ايستاد. مطمئن شويد كه ساير رانندگان متوجه شما هستند. سعي كنيد با راننده ديگري كه به تقاطع نزديك مي‌شود ارتباط چشمي برقرار كنيد. گرچه گاهي اوقات ارتباط چشمي كافي نيست. براي اطمينان بيشتر مي‌توانيد گردش و زاويه چرخهاي ماشيني را كه به شما نزديك مي‌شود درنظر بگيريد. سرعت گردش و زاويه چرخهاي جلو نشانگر قصد راننده به توقف يا گردش به طرف مشخصي هستند. اگر راننده در حال رسيدن به تابلوي ايست است ولي سرعت چرخها حاكي از قصد او به توقف نيست، شما بايد ترمز را به آرامي گرفته و آماده توقف شويد و نيز با صداي بوق او را متوجه خود كنيد. در صورتي كه زاويه چرخهاي جلو، با سمتي كه راهنماي ماشين نشان مي‌دهد يكي نيست، خود را براي يك گردش ناگهاني يا عدم گردش آماده كنيد. در صورتي كه زودتر از زماني كه به تقاطع مي‌رسيد، اوضاع را وارسي كنيد، زمان سريع تري نيز براي واكنش خواهيد داشت. اگر حق تقدم با شماست، مطلقاً نبايد حق به جانب باشيد. آماده باشيد كه از حق تقدم خود بگذريد تا درگير تصادف نشويد. چند دقيقه صبر كردن براي ديگران از وقوع تصادف بهتر است. اين كه حق به جانب شما بوده، صدمه ناشي از تصادف را جبران نمي‌كند.

رعايت فاصله

از هر ده تصادف، چهار مورد در اثر برخورد از عقب است كه معمولاً به خاطر عدم رعايت فاصله پيش مي‌آيد. بايد فاصله كافي با اتومبيل جلويي داشته باشيد تا در صورت ترمز ناگهاني تصادفي پيش نيايد.

براي رعايت فاصله محتاطانه، قانون دو ثانيه را به كار بريد. شيئي را مانند يك علامت، يك درخت يا روگذر در جاده انتخاب كنيد. وقتي كه اتومبيل جلويي از آن مي‌گذرد، آرام و بلند شروع به شمردن كنيد 1002 – 1001   اگر قبل از اتمام شمارش، شما نيز از آن شيء عبور كرديد، بدانيد كه فاصله را رعايت نكرده‌ايد. سرعت خود را كم كنيد تا از ماشين جلويي دور شويد. در هواي بد، به منظور فاصله بيشتر شمارش را تا 3 يا 4 ادامه دهيد.

اگر ماشين عقبي خيلي نزديك به شما مي‌راند، مسير عبور خود را در صورت امكان تغيير دهيد يا از سرعت خود كاسته و در صورت لزوم از جاده خارج شويد تا ماشين پشت سري از شما بگذرد و قبل از بيرون رفتن از خيابان و يا بازگشت به آن حتماً راهنما بزنيد. هيچ گاه نبايد روي ترمز بزنيد. دو كار اشتباه منجر به نتيجه درست نمي‌شود. به منظور توقف يا گردش، ترمز را زودتر و به آرامي فشار دهيد. اين عمل، رانندگان پشت سري را از قصد شما براي كاستن از سرعت آگاه مي‌كند.

هم چنين فاصله جانبي خود را هميشه رعايت كنيد تا در صورت تغيير مسير ناگهاني يا خارج شدن از مسير دچار خطر نشويد. در صورت امكان هميشه در چپ و راست خود " راه فراري" درنظر داشته باشيد.

كمربند ايمني و كمربند كودكان

هميشه امكان درگيري در تصادفي كه احتمالش را نمي‌داده‌ايد وجود دارد. بهترين راه پيشگيري در اغلب ماشينها استفاده از كمربند ايمني است كه بر روي كمر و شانه‌ها بسته مي‌شود. در صورت استفاده از كمربند ايمني، امكان كشته يا مجروح شدن شما در تصادف 50% از زماني كه نبسته‌ايد كمتر است.

در صورت استفاده از كمربند ايمني، شما بخشي از ماشين مي‌شويد و نه شيئي سرگردان درون ماشين. اگر در داخل ماشين به اشيا دروني اصابت نكنيد، شانس شما براي زنده ماندن با تنها تعدادي جراحات سطحي بسيار بيشتر از موقعي است كه كمربند نبسته‌ايد. كمربند ايمني نجات بخش جان شماست و نيز از ميزان جراحات مي‌كاهد. دانستن اين حقايق مشوق شما در استفاده از كمربند ايمني خواهد بود:

اگر در اثر تصادف به بيرون از ماشين پرتاب شويد، امكان كشته شدن شما 25 بار بيشتر از زماني است كه در درون ماشين بمانيد.

از هر 10 تصادف، 8 تاي آن سرعتي كمتر از 65 كيلومتر بر ساعت داشته‌اند و حتي در سرعتي مانند 20 كيلومتر بر ساعت تصادفات داراي تلفات بوده است. حدود 75% تصادفات در فاصله كمتر از 40 كيلومتري منزل راننده اتفاق مي‌افتد. بنابراين بهتر است حتي در سفرهاي كوتاه و سرعت كم از كمربند ايمني استفاده كنيد.

از اين كه در كمربند خود گير بيفتيد نهراسيد. كمتر از 5/1 درصد تصادفات منجر به آتش سوزي يا غرق شدن در آب مي‌شود. حتي در چنين مواقع نادري، كمربند ايمني از وارد شدن ضربه‌اي كه منجر به بيهوشي شما بشود يا از مجروح شدن شديد شما كه ممكن است مانع فرارتان شود، جلوگيري مي‌كند. ظرف 1 تا 2 ثانيه مي‌توانيد كمربند خود را باز كرده و از ماشين خارج شويد.

كمربند ايمني باعث جلوگيري از تصادف مي‌شود. باعث مي‌شود شما به فرمان نزديك بمانيد و اگر ماشين ازكنترل خارج شد باز هم بتوانيد ترمز كنيد. با داشتن كمربند مي‌توانيد دوباره ماشين را در كنترل بگيريد. بدون آن حتي نمي‌توانيد در سرجاي خود بمانيد. براي ايمني بيشتر، پشت سري خود را تنظيم كرده، درها را قفل و اشيا سنگين و بدون اتكا را از فضاي ماشين خارج كنيد، مي‌توانيد آنها در صندوق عقب بگذاريد.

شرايط جسماني شما

در صورتي كه احساس كسالت يا خستگي مي‌كنيد بهتر است رانندگي نكنيد و يا در سفرهاي طولاني هر چند ساعت، براي استراحت توقف كنيد. اگر احساس خستگي مي‌كنيد پنجره‌ها را باز كنيد تا هواي تازه داخل شود و يا براي نوشيدن قهوه يا چاي توقف كنيد . در فاصله يك ربع پس از برخواستن از خواب و يا در صورت خستگي زياد، به هيچ وجه رانندگي نكنيد. به خاطر داشته باشيد داروها مي‌توانند شما را در رانندگي تحت تاثير قرار دهند. قبل از هر حركت حتماً با پزشك يا داروساز درباره دارويي كه مصرف مي‌كنيد، مشورت نماييد.

بوق

ممكن است بوق، بخش چندان مهمي از تجهيزات ايمني به نظر نرسد ولي تنها وسيله‌اي است كه مي‌تواند ساير رانندگان يا عابران را از امكان وجود خطر مطلع كند. اگر بوق ماشين كار نمي‌كند، حتماً آن را درست كنيد. به خاطر داشته باشيد كه بوق به عنوان وسيله‌اي جهت هشدار دادن به كار مي‌رود و نبايد به طور غير ضروري و يا براي نشان دادن عصبانيت خود به ساير رانندگان و عابران آن را بكار بريد.

 

نوشته شده توسط محمدجواد رنجبر در شنبه دهم آذر 1386 ساعت 17:27 | لینک ثابت |
 
business article
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar